تخصیص منابع در سامانه‌های چندپهپادی به‌دلیل محدودیت توان پردازشی، حافظه و پهنای باند ارتباطی، از چالش‌های اساسی در مأموریت‌های هوشمند محسوب می‌شود. تخصیص غیربهینه‌ی این منابع می‌تواند منجر به تکرار داده، افزایش هزینه محاسباتی و کاهش دقت پوشش محیطی شود. این پژوهش با هدف رفع این چالش، الگوریتمی الهام‌گرفته از تعاملات زیستی با عنوان الگوریتم همزیستی CORES را معرفی می‌کند که با بهره‌گیری از ساختار داده‌ی چهاردرخت پویا و مدل‌سازی رفتار هم‌زیستان در طبیعت، فرایند تخصیص منابع را به‌صورت تطبیقی بهینه می‌سازد. در شبیه‌سازی‌ها، داده‌های محیطی مصنوعی شامل نواحی زمینی، آبی و پوشش گیاهی مورد استفاده قرار گرفت و ۱۵۰ اجرای مستقل تحت ترکیب‌های مختلف پارامترهای میدان دید، آستانه‌ی تصمیم و بودجه‌ی حافظه انجام شد. نتایج کمی نشان داد که الگوریتم CORES توانست میانگین شاخص کیفیت داده را تا ۱۸٪ و شاخص انطباق مکانی را تا ۲۳٪ نسبت به روش‌های پایه بهبود دهد. از نظر کیفی نیز، توزیع یکنواخت‌تر داده‌ها و کاهش هم‌پوشانی فضایی به‌دست آمد. این نتایج بیانگر آن است که الگوریتم CORES با الهام از تعاملات زیستی می‌تواند تخصیص منابع را در سامانه‌های پهپادی به‌صورت پویا، کارآمد و سازگار با تغییرات محیطی انجام دهد.