محاسبات قابلیت اطمینان برای سامانه‌های پیچیده با توجه به پیچیدگی ارتباط بین اجزا بسیار دشوار می‌باشد. در صنعت هوانوردی کشور، نظر به کمبود داده‌ها و در دسترس نبودن اطلاعات مربوط به خرابی‌های سامانه‌های هواپیما، تحقیقات کافی در زمینه‌ی قابلیت اطمینان انجام نشده است و جای مطالعه و انجام تحقیقات گسترده‌تری  احساس می شود. به‌منظور تعیین قابلیت اطمینان هواپیمای بونانزا عملکرد یک دوره پنج‌ساله‌ی هواپیماهای عملیاتی در سری‌های F-33A و F33-C و پرستو مورد مطالعه قرار گرفته  است. با توجه به این‌که در سیستم تجزیه و تحلیل سازمانی، طبقه‌بندی و آنالیز دقیق عیوب در بازه‌های زمانی طولانی‌مدت و بهره‌گیری از اطلاعات ثبت‌شده در جهت بررسی میزان قابلیت اطمینان این هواپیما تاکنون به انجام نرسیده است، در این مطالعه میزان قابلیت اطمینان هواپیما بر پایه‌ی مودهای واماندگی کشف‌شده‌ی زیرسامانه‌ها و سامانه‌های پرمخاطره محاسبه شده است. جهت پی بردن به میزان قابلیت اطمینان هرکدام از سامانه‌ها و شناسایی ایرادات منجر به کاهش قابلیت اطمینان به بررسی میزان قابلیت اطمینان هواپیمای بونانزا پرداخته تا بتوان راهی مناسب و استراتژی مشخص و کارآمدی جهت بالا بردن سطح کیفیت و کاهش صدمات ناشی از مشکلات فنی تجهیزات ارائه نمود. طبق محاسبات صورت گرفته میانگین قابلیت اطمینان این پرنده در بازه زمانی پنج‌ساله 8/97 درصد بوده که یک قابلیت اطمینان عالی برای این هواپیمای آموزشی محسوب می‌گردد. با بررسی میزان قابلیت اطمینان و ارزیابی کمّی و کیفی سامانه‌های مربوطه، کیفیت و سطح ایمنی پروازها، با افزایش میزان قابلیت اطمینان بهبود می‌یابد. این امر باعث پیشرفت همه‌جانبه در پروازها شده و از بروز سوانح جلوگیری خواهد کرد.